पारिजात

रात्र अशी बहरुन जाते
चांदण्यांचा सडा शिंपताना
स्वप्नातली तू आठवतेस, पहाटे
अंगणातला  पारिजात वेचताना.

घेता जवळी तू मला
पारिजात बरसत राहतो
हळव्या क्षणांच्या कळ्या
देहावर फुलवत राहतो.

बहरलो होतो कधी असाच
तुझ्या मिठीतल गुलमोहर होउन
विखुरलो होतो कधी असाच
तुझ्या स्वप्नातला पारिजात होउन.
पारिजात जेव्हा देहावर ओघळतो
तुझे चोरटे स्पर्श बहरू लागतात,
दिवस सहन होतात कसे तरी
रात्री तुझ्या ओढीने झुरू लागतात..
बोलक्या स्पर्शांचे होणारे
भास अजुनही सरले नाहीत
अबोल पारिजातकाने दिलेले
घाव अजुनही भरले नाहीत..

चंद्र आर्त आक्रोशाच्या
रात्री जेव्हा सरतिल,
उरात पारिजातकाच्या तेव्हा
वेदना मझ्या उरतिल.

मला सोडून जाउ नकोस
खरं सांगतो मरुन जाईन
माझ्या अंगणातला पारिजात
तुझ्या अश्रुंवर फुलं वाहील...

तू नसताना सतावते
पारिजातकी अल्लड सकाळ,
हवयं मला शेवटचं एकदा
तुझ्या मिठीतलं उरलेलं आभाळ.....